سلام...
اینروزا میبینم که بعضی از دوستان من در اینجا به سفارت تشریف میبرند و خدمت سربازی رو به خاطر اینکه بیشتر از ۲ سال در خارج از ایران اقامت داشتند خریداری میفرمایند.
راستش اول باید بگم که حسودیم میشه!چون یک ساله از ایران دورم و به جرم مشمول بودن نمیتونم به کشورم سفر کنم . البته میگن با ویزای دانشجویی و برگه ای به اسم اشتغال به تحصیل که سفارت میده میشه به ایران سفر کنی.ولی یکی از دوستانم که در سفارت کار میکنه میگه امید این حماقت رو نکن.میری اونجا گیر میکنی...بی خیال شو.
منم بی خیال شدم ولی ۱ سال دیگه باید صبر کنم تا با دادن یه پول چند میلیونی به آقایون سربازی رو خریداری کنم(عمرا...!!!)
خیلی زور داره که فقط ۲۰ دقیقه با کشورت فاصله داری(البته با هواپیما) و نمیتونی به کشورت سفر کنی.حالا که چند قدم بیشتر با کشورم فاصله ندارم و اجازه ورود به آن رو ندارم معنی وطن بیشتر برایم ارزش پیدا میکنه.تازه میشه به عظمت و بزرگی معنی وطن پی برد.اینجاست که آدم میتونه خودش رو امتحان کنه و ببینه چه قدر کشورش رو دوست داره.
وقتی یک نسیم از اون ور خلیج همیشه فارس شروع به وزیدن میکنه و صورتم رو نوازش میده کاملا عشق ناب رو حس میکنم.و زیر لب با خود میگم
آنسوی آبها وطنم بود / خاک عزیز گمشده من / جاری میان روح و تنم بود...(متاسفانه یادم نیست این شعر برای چه کسی است ولی این ۳ خط رو در دفترم نوشته بودم . اگه شاعر رو میشناسید لطفا معرفی کنید تا کاملش رو پیدا کنم).
خلاصه دوستان دلم خیلی تنگ شده و تازه میفهمم اونایی که چندین ساله از کشورشون دور هستند و نمیتونن به وطن سفر کنند چه میکشند.امیدوارم انتظار من و انتظار همه به پایان برسه و...
بگذریم...برگردیم سر خدمت سربازی!!! به نظر من همین که یک جوون تو اون کشور داره نفس میکشه و زندگی میکنه خودش سربازیه.این همه استرس کنکور رو بکشه درس بخونه و شاهد کمبود کار تو کشور باشه و نگران آینده و زندگیش باشه و... و بعد از چند سال درس خوندن و سختی کشیدن تازه باید بره سربازی که بعد از ۱۸ ماه تازه برمیگرده میبینه نه شغل درست حسابی داره نه روحیه خوب. وتازه بعد از ۱۸ ماه باید از صفر شروع کنه.این کمال بی عدالتیه به نظر من.کاش حداقل این مدت رو کاهش میدادند .
ای کاش مشکل کشور فقط سربازی بود.اون وقت منم خفه میشدم(ببخشید!)
تمام